En ook ik draai natuurlijk, net als iedereen, de rondjes mee in de malle molen van 't leven. -klik op het plaatje-
Soms gaan de rondjes gewoon lekker langzaam en heb je volop oog tijd voor je omgeving. Maar soms gaan ze domweg te snel, heb je niet eens tijd om om je heen te kijken maar moet je alle zeilen bijzetten om simpelweg stevig in het zadel te blijven zitten….
Nu heb ik echt niet de blaren in mijn handen staan hoor van al dat vasthouden, alleen ontkom ook ik niet aan een beetje 'spierpijn' zo af en toe, als ik heel eerlijk ben.
En zo draait ook mijn malle molen gewoon door; de ene keer wat sneller dan de andere.
Ineens is het weer augustus en alweer 2 jaar geleden (070809); het moment waarna het leven nooit meer hetzelfde zou zijn …. nooit meer onbevangen…. maar absoluut de moeite waard om (dankbaar) geleefd te worden, dat realiseer ik me nog iedere dag. Net zoals ik me ook realiseer dat het niet uit te leggen valt hoe dat is…. maar dat hoeft ook niet gelukkig.
Ineens ben ik -op 4 dagen na – ook alweer – trots – 2 jaar gestopt met roken…. en is het alweer een jaar geleden dat ikzelf in het ziekenhuis lag….. en zo draait de malle molen gewoon door, de ene keer wat sneller dan de andere…
Mooie en minder mooie momenten wisselen elkaar af, zoals in ieders leven.
Aan de andere kant wil ook ik niet dat "mijn leven een anekdoteverhaal wordt", zoals ik Marc Marie laatst hoorde zeggen in Zomergasten….daarvoor gebeuren gewoon te veel mooie en minder mooie dingen, waardoor er iedere keer weer een nieuw verhaal te vertellen is (zonder al het andere te vergeten of af te doen aan de soms enorme impact die dingen kunnen hebben)!
Donderdag kreeg ik een heel lief kaartje van een – hoe kan het ook anders – lieve collega die o.a. schreef…."….en dat je maar definitief afscheid mag nemen van die malle molen….", waarmee ze eigenlijk alleen maar wil zeggen: 3 x is wel genoeg, vind je ook niet….!
Natuurlijk ben ik dat volmondig met haar eens 
en schiet mij spontaan te binnen dat…. "al het goede in 3-voud komt (als het dan toch over spreekwoorden gaat) en "3 x is scheepsrecht (alhoewel die betekenis volgens encie.nl niet helemaal overeenkomt met de achterliggende gedachte..), maar daar kraait geen haan naar… toch?!
En niet te vergeten: "Omne trinium perfectum"..(in de Griekse oudheid was het getal 3 het toppunt van volmaaktheid…. ) tja, laat die 3e x dan ook maar gebeuren…
En als we het dan toch over gevogelte (hanen) hebben…. zit ik van de week gewoon rustig even buiten, komt er ineens dit exemplaar over mijn hoofd fladderen om te landen bij de buren voor het slaapkamerraam…. de achterburen hebben blijkbaar 3 Hollandse Hoenen aangeschaft die hun terratorium (de achtertuin) schijnbaar iets te klein vonden …..een uurtje met z'n drietjes in de boom vonden ze veel gezelliger…(alleen kreeg is dat niet goed op de foto ). Wellicht krijg ik de komende weken nog eens de gelegenheid om het drietal te bewonderen in de achtertuin….
Voorlopig is het nl. mijn 'laatste' weekend thuis zonder hulpstukken en kan ik nog fijn even wat 'laatste' klusjes doen (hamsteren, wassen en strijken etc….scheelt gewoon weer voor mijn lief de komende 6 weken en als je nog even praktisch kunt zijn, waarom niet ).
Maandag om 07.30 uur mag moet ik mij nl. wederom melden in hetzelfde ziekenhuis als – op 9 dagen na – een jaar geleden.
Dit keer alleen net even anders en wordt er een soort van algehele enkelreconstructie-restauratie uitgevoerd… of hoe je het ook noemen wilt, wat maakt het uit….what's in a name… (en ik zie er tegenop als een berg, dus niet te veel over nadenken nog).
Genoeg te doen nog voor maandag…
Vanmiddag komen A&E ook nog even, blijven gezellig slapen en we zullen ongetwijfeld nog keer -net als afgelopen donderdag, toen ze die verdrietige maar dappere beslissing hebben moeten nemen – een glaasje heffen op Rosa….de lieve dame van bijna 16 jaar…dat ze het maar heel goed mag hebben achter die regenboogbrug, ze heeft het dubbel en dwars verdiend!
Nog even een weekend genieten van mijn 'vrijheid', m.a.w.: ik ga echt snel aan de slag nu, …boodschappenlijst is bijna gemaakt, wasmachine is inmiddels (al een uur) uitgedraaid, de stofzuiger staat klaar en ook het bed van de prepuber kan alvast worden opgemaakt . Over 2 weekjes is ook hij weer van de partij en zit hij hopelijk vol met geweldige vakantieverhalen die hij nu aan het beleven is in Limburg aan het Leukermeer… hij klonk in ieder goed vanochtend toen hij belde….en we duimen voor de zon!
en zo draait de mijn malle molen gewoon en gestaag door …
Droom, durf, doe… (klik)
